Hongarije


Mabon – verfrissend eindpunt van een hete zomer

Lucienne van Ek

Het heeft eindelijk geregend en het gevaar van verwoestende natuurbranden is voorlopig even geweken. Bomen en huizen werpen lange schaduwen op het land, en de verzengende Hongaarse zomer heeft plaats gemaakt voor koelere herfstdagen. In mijn nieuwe woonland Hongarije is het najaar lang en prachtig. Monumentale bomen en wilde wingerds kleuren helder geel, vlammend rood of oranje tegen een nog altijd strakblauwe hemel. De eerste groepjes kraanvogels cirkelen alweer boven mijn tanya, op weg naar het zuiden. Als ik ze

Lees verder

Lughnasadh: met innige dank voor ons dagelijks brood

Lucienne van Ek

Hoe vier je de overvloed van de natuur aan het eind van een lange, vruchtbare zomer? Met versgebakken brood, zelfgemaakte jam en bewustwording tijdens Lughnasadh, het eerste van de drie oogstfeesten van het Keltisch jaarwiel... Langzaam maar heel zeker begint de zomer op haar eind te lopen. De tekenen zijn onmiskenbaar. Het gras is geel, de heide kleurt paars en het blad aan de bomen oogt wat stoffig, vermoeid haast. Het is heter dan ooit. Dit zijn de hondsdagen, de

Lees verder

Een nieuwe koers voor Hongarije

Lucienne van Ek

Péter Magyar heeft op 12 april de Hongaarse verkiezingen gewonnen. Voor mij en vele Hongaren èn het Europees Parlement alle reden tot blijdschap en opluchting. Maar voor veel Nederlanders, Belgen en Duitsers die naar Hongarije zijn geëmigreerd was het een zwarte dag, want zij waren hier nu juist komen wonen omdat ze Orban zo’n voorbeeldig politicus vonden. Dusss… hoe nu verder?  ’Waarom ben jij in godsnaam verhuisd naar een land dat door een corrupte dictator wordt bestuurd, die door de

Lees verder

Met het oog op later

Lucienne van Ek

Toen ik drie jaar geleden vertelde dat ik ging emigreren naar Hongarije, reageerde een goede vriend met: “Heel verstandig, je hebt zeker nog twintig goede jaren te gaan.” Stiekem dacht ik: ’maak daar maar gerust dertig goede jaren van’. Als ik 96 jaar oud ga worden, is het geen overbodige luxe om nu -op mijn 65ste- alvast een toekomstplan uit te stippelen. Wat ga ik de komende decennia allemaal doen met mijn leven? Lekker veel schrijven in ieder geval, misschien

Lees verder

In het duistere rijk van Gollum

Lucienne van Ek

De somberste maand van het jaar leent zich bij uitstek voor een verkenningstocht naar de verborgen wereld van geheimzinnige grotbewoners. Daar waar ogen maar onnodige, energieverspillende ballast zijn, my preciousss... Begin januari was ik mijn kerstversieringen al zat en heb ik het hele spul weer daadkrachtig gedemonteerd, gesorteerd, in plastic boxen gestopt en in de schuur gezet. De lichtjes blijven voorlopig nog even hangen, want januari is en blijft toch de somberste maand van het jaar. Al was de langste

Lees verder

Een heilig geloof in de natuur, juist nu

Lucienne van Ek

Wat doe je als steeds meer mensen in je omgeving kennelijk de weg kwijt zijn en jijzelf eigenlijk ook best een beetje? Terug naar de basis. En die basis is de natuur, waarvan wij mensen nog altijd deel uitmaken. Een introductie tot religie zonder dogma's...                  Opinieweekblad De Groene Amsterdammer wijdt in deze decembermaand een heel themanummer aan God. Want religie is serieus in opkomst, met name onder jongeren. Daar kan ik me

Lees verder

Hoe verdien je een inkomen in Hongarije?

Lucienne van Ek

Steeds meer mensen verruilen de drukte en onmogelijke huizenmarkt van Nederland voor een betaalbaarder bestaan in Hongarije. Maar wie nog geen pensioen of AOW heeft, zal in dit nieuwe woonland toch geld moeten verdienen om van te leven. Hoe doe je dat? Een paar suggesties... Welke kant de formatie ook opgaat, het ziet er niet naar uit dat de wooncrisis in Nederland snel wordt opgelost. Dat is geen enkel probleem voor mensen die al decennialang in hetzelfde huis wonen en

Lees verder

Koele ontvangst voor een nuttige opruimer

Lucienne van Ek

Het zal weer eens niet: een capabel roofdier verkent op eigen pootjes nieuw terrein en sommige mensen schreeuwen meteen moord en brand. Arme goudjakhals! Gelukkig is dit intelligente neefje van de wolf heel erg voorzichtig. Hongarije heeft hij al veroverd. Nu Nederland nog. Tijdens een winterwandeling door de velden achter mijn tanya staan mijn honden plotseling stokstijf stil. In opperste concentratie besnuffelen ze een paar plukken haar die midden op het pad liggen. Aan sommige van die plukken zitten nog

Lees verder

Herfst 2025 – loslaten en doorpakken

Lucienne van Ek

Het jaar nadert alweer zijn einde, dus hoog tijd om een aantal dingen netjes af te ronden: kwetsbare planten naar binnen, moestuin leeghalen en warmpjes instoppen, verwachtingen bijstellen… Er was maar één nacht beneden het vriespunt voor nodig. Plotseling lag al het goudgele blad van mijn twee reusachtige walnootbomen op de grond. Wat een verandering! Er valt ineens weer veel meer daglicht de keuken binnen. Maar de eerste nachtvorst heeft wel ernstige schade toegebracht aan mijn engelentrompet. Ik schrik ervan,

Lees verder

VERY Important Bird: de zwaarste vliegende vogel ter wereld

Lucienne van Ek

Kijk ’m gaan. Borst vooruit, verenpak in weelderige schuimbad-positie, gedistingeerd hoofd ver verheven boven kraaien en ander gepeupel… Jawel, het is mister Otis tarda himself. De nationale vogel van Hongarije. Of niet? Of wel? Of was dat toch die andere vogel?  Kijk eens hier, beste lezer. Je hebt vogels. En je hebt VOGELS. Die nu eenmaal een treetje hoger staan dan andere vogels. Qua postuur. Qua personality. Qua algemene ontwikkeling. Qua persoonlijke hygiëne. Enzovoort. Het zijn sterke schouders die deze

Lees verder